Dziś wycieczka do źródeł rzeki Warty. Warta to trzecia pod względem długości rzeka Polski ( 808,2 km ), druga w pełni w jej granicach; główny, prawy dopływ Odry. Źródła Warty wypływają w Kromołowie dzielnicy Zawiercia. Warta ma trzy źródła ( jedno ze źródeł na początku XX w. zostało ujęte w wodociąg, zasilający odlewnię żeliwa w Zawierciu). Główne źródło Warty wypływa spod kapliczki św. Nepomucena.
Murowana kapliczka nad głównym źródłem rzeki Warty, poświęcona obecnie św. Janowi Nepomucenowi, wzniesiona została pierwotnie jako drewniana, na przełomie XVI i XVII w. poświęcona była wówczas św. Markowi, patronowi zbóż i siewów. Pożar w Kromołowie w roku 1790 strawił również tę drewnianą kapliczkę. Odbudowano ją w formie murowanej w 1803 r., poświęcając właśnie św. Janowi Nepomucenowi. Gruntowny remont kapliczki przeprowadzono w 1988 r., rozbierając ją do fundamentów i odbudowując ją na nowo. Remont kapliczki był spowodowany podniesieniem się poziomu ulic wokół kapliczki.
Rzeźba przy źródle.
Warta wypływa w kapliczce ale na zewnątrz wypływa kilka metrów dalej.
Drugie wypływa w okolicy nieistniejącego już dworu.
Warta wypływająca z drugiego źródła przepływa pod placem zabaw.
Krówka na placu zabaw.
Następnie udałem się w poszukiwanie cmentarza żołnierzy z I wojny światowej.
Cmentarz zadbany widać że jest sprzątany.
Ostatnim miejscem, które chciałem zobaczyć był cmentarz żydowski, niestety cmentarz ogrodzony jest wysokim murem, brama jest zamknięta na wielgaśną kłódkę.
Noc spędziłem na parkingu ( koszt parkowania 7,20 euro ) w towarzystwie kamperów z Niemiec i Wielkiej Brytanii. Po śniadaniu ruszam w kierunku Kowna.
Kowno.
Drugie pod względem liczby mieszkańców miasto Litwy największy ośrodek przemysłowy kraju.
Kowno leży w środkowej części kraju, na Nizinie Środkowolitewskiej, nad Niemnem, u ujścia Wilii. Do 1918 było miastem granicznym, współczesne lewobrzeżne dzielnice Aleksota i Poniemoń leżały w Królestwie Polskim.
Kowno w dwudziestoleciu międzywojennym (od 1920) było stolicą Litwy. Więcej o Kownie możecie poczytać sobie w internecie.
Po zaparkowaniu na parkingu nad brzegiem Niemna ruszam zwiedzać. Idę w kierunku Alei Wolności która łączy ze sobą Stare Miasto z Nowym Miastem. Należy do najdłuższych ulic wyłączonych z ruchu w Europie. Przez środek przebiega rząd lip, który ponoć nadaje tej ulicy paryskiego szyku. Ale miałem pecha cała ulica jest w przebudowie, więc tego szyku nie było, tylko hałas i kurz. Aleją doszedłem do Kościoła św. Michała Archanioła.
Widok na Aleję Wolności.
Fragment ulicy po remoncie.
Kościół Zmartwychwstania Pańskiego.
Kościół Zmartwychwstania Pańskiego to monumentalna świątynia wzniesiona ( odbudowana )w latach 2004-05 na Zielonej Górze jako wotum dziękczynne za odzyskanie przez Litwę niepodległości w 1918 i 1991 roku. Pomysł wzniesienia kościoła będącego formą dziękczynienia za odzyskanie przez Litwę niepodległości pojawił się około 1920 roku. Kamień węgielny wmurowano w 1934 roku. W 1938 roku gmach gotowy był w stanie surowym . W czasie okupacji niemieckiej hale kościoła były wykorzystywane jako magazyn, po wejściu na Litwę sowietów w 1944 roku budynek zamieniono w fabrykę radioodbiorników. Idea dokończenia budowy świątyni (a właściwie jej odbudowy) pojawiła się ponownie w 1988 roku. Odbudowa kościoła zakończyła się w 2005 roku.
Na dach kościoła który jest jednocześnie tarasem widokowym można wjechać windą.
Widok na Kowno z dachu kościoła.
Wnętrze jest skromne. Odbywają się w nim nie tylko msze, ale również ważne zgromadzenia, może się w nim zmieścić nawet 4 tysiące wiernych.
Ruszam spacerkiem dalej w miasto.
Trzeba przyznać, że mają fantazję.
Ratusz.
Kościół św. Franciszka Ksawerego .
Kościół Wniebowzięcia NMP (tzw. kościół Witolda).
Gotycki kościół z początku XV w., najstarszy w Kownie, fundowany przez wielkiego księcia Witolda po bitwie nad Worsklą w 1399 r. dla franciszkanów.
Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła .
Ulica Wileńska.
Najstarsza ulica w Kownie, pełno na niej sklepów z pamiątkami, kawiarni i restauracji.
Kuria w Kownie.
Tablica poświęcona animatorowi Władysławowi Starewiczowi i główni bohaterowie jego filmów.
Zamek w Kownie.
Słoneczko zachodzi trzeba ruszać w kierunku domu.
Niestety w Kownie byłem w poniedziałek więc wszystkie muzea były pozamykane.
Mój wyjazd na Litwę mogę podsumować jednym zdaniem. Muszę tu wrócić, ale na dłużej.
